voetbal samenspel analogie
Soms zegt een herkenbaar concreet beeld zoveel meer dan bladzijden vol woorden.
Iedereen die zich een beetje in de voetbalwereld kan verplaatsen, kan zich de volgende (nogal grondige) aanpassing in de aard van de samenwerking goed voorstellen.
Van het pupillenvoetbal doorgroeien naar 'levensgroot' voetbal.
Voetballen is zo simpel als maar zijn kan: je zet een voet tegen een bal... en voila....dat is het al.
Je kan het zelfs helemaal in je eentje doen!
Maar de werkelijke lol ervan is verbonden aan krachtmeting en samenspel.
Dus, met wat ruimte, een bal en twee goals ( hoopjes kleding of stenen volstaan al) en meerdere mensen, kan het spel samen vorm krijgen.
De bal via schoppen tussen 2 ( bij hoopjes) of 4 punten (bij goaltjes) manoeuvreren ... dat is het ruwe plan.
Dan wordt het aardig om te kijken hoe dat 'ruwe plan' zoal vorm krijgt.
Jonge voetbalenthousiasten zijn net knikkers die met zijn allen in een doos van de ene naar de andere kant rollen. Waar de bal is, daar is iedereen.
Iedereen holt, iedereen schopt en iedereen is flink uitgeput na een uurtje draven. "Lekker moe, hard gewerkt."
De kleinsten spelen 'institutioneel' voetbal (bij een club) op halve veldjes, met kleinere goaltjes om het voor iedereen behapbaar/leuk te houden.
Al vrij snel zullen trainers en coaches gaan aansturen op een wat andere spelvariant dan 'schoppen' en 'achter de bal aanhollen' om 'zelf te scoren'.
Als 'het team' waar jij bij hoort het doel bereikt, .... dan scoor jij.. is de mentale slag die gemaakt moet worden.
Met welgeplaatste 'passes' kun je een teamlid die zich heeft ' vrijgespeeld' ( juist niet is waar iedereen is) over een lange afstand een bal toespelen, zonder dat jij er verder achteraan hoeft te hollen.
Meerdere spelers kunnen zich strategisch positioneren en zo een balletje heel vlug aan elkaar doortikken.
Revolutionaire aanpak.
Maar ja, daarvoor moet je een ander spelinzicht en overzicht ontwikkelen.
Dat lukt niet 'perfect' van de ene op de andere dag.
Eerst krijgen deze technieken de volle aandacht:
Als de hoeveelheid blessures dan wat uit de hand begint te lopen en er een 'scheids' in het spel is die het naleven van regels in de gaten houdt en actief (straf)maatregelen neemt bij overtredingen dan worden twee andere technieken van belang:
Ook met dergelijke acteerkwaliteiten kun je het ' ver schoppen'.
Toch wordt het over het algemeen als meer elegant, sportief en professioneel gezien, dat je het spelletje ook mentaal speelt, de dynamiek doorziet en kansen creëert door ze zorgvuldig en slim ( samen, als team) 'op te bouwen', met fair play.
De opbouw in vaardigheden en inzichten in samenwerken/samenleven op een wat groter veldje dan een voetbalveld, is in wezen niet heel erg anders
Iedereen die zich een beetje in de voetbalwereld kan verplaatsen, kan zich de volgende (nogal grondige) aanpassing in de aard van de samenwerking goed voorstellen.
Van het pupillenvoetbal doorgroeien naar 'levensgroot' voetbal.
Voetballen is zo simpel als maar zijn kan: je zet een voet tegen een bal... en voila....dat is het al.
Je kan het zelfs helemaal in je eentje doen!
Maar de werkelijke lol ervan is verbonden aan krachtmeting en samenspel.
Dus, met wat ruimte, een bal en twee goals ( hoopjes kleding of stenen volstaan al) en meerdere mensen, kan het spel samen vorm krijgen.
De bal via schoppen tussen 2 ( bij hoopjes) of 4 punten (bij goaltjes) manoeuvreren ... dat is het ruwe plan.
Dan wordt het aardig om te kijken hoe dat 'ruwe plan' zoal vorm krijgt.
Jonge voetbalenthousiasten zijn net knikkers die met zijn allen in een doos van de ene naar de andere kant rollen. Waar de bal is, daar is iedereen.
Iedereen holt, iedereen schopt en iedereen is flink uitgeput na een uurtje draven. "Lekker moe, hard gewerkt."
De kleinsten spelen 'institutioneel' voetbal (bij een club) op halve veldjes, met kleinere goaltjes om het voor iedereen behapbaar/leuk te houden.
Al vrij snel zullen trainers en coaches gaan aansturen op een wat andere spelvariant dan 'schoppen' en 'achter de bal aanhollen' om 'zelf te scoren'.
Als 'het team' waar jij bij hoort het doel bereikt, .... dan scoor jij.. is de mentale slag die gemaakt moet worden.
Met welgeplaatste 'passes' kun je een teamlid die zich heeft ' vrijgespeeld' ( juist niet is waar iedereen is) over een lange afstand een bal toespelen, zonder dat jij er verder achteraan hoeft te hollen.
Meerdere spelers kunnen zich strategisch positioneren en zo een balletje heel vlug aan elkaar doortikken.
Revolutionaire aanpak.
Maar ja, daarvoor moet je een ander spelinzicht en overzicht ontwikkelen.
Dat lukt niet 'perfect' van de ene op de andere dag.
Eerst krijgen deze technieken de volle aandacht:
- de 'van me af schoptechniek'
- fysiek spel.....keihard rennen en snoeiharde poeiers kunnen geven
- de bal 'veroveren'
- mikkend op een statisch doel
Als de hoeveelheid blessures dan wat uit de hand begint te lopen en er een 'scheids' in het spel is die het naleven van regels in de gaten houdt en actief (straf)maatregelen neemt bij overtredingen dan worden twee andere technieken van belang:
- drama kunnen creëren
(er is niets aan de hand, maar door je acteertalent legt de scheids het spel toch plat en keer je een ongunstig voor je uitziende situatie) - geniepig overtredingen kunnen begaan
(je doet wel iets waarvan je best wel weet dat het van de (fairplay) regels niet mag, maar je bekwaamt je in het maskeren daarvan)
- de kijk-mij-eens-fantaaaastisch-gescoord-hebben-persoonlijke-succes-vierig-rondedans om extra indruk te maken op het publiek vormgeven
Ook met dergelijke acteerkwaliteiten kun je het ' ver schoppen'.
Toch wordt het over het algemeen als meer elegant, sportief en professioneel gezien, dat je het spelletje ook mentaal speelt, de dynamiek doorziet en kansen creëert door ze zorgvuldig en slim ( samen, als team) 'op te bouwen', met fair play.
- Balbeheersing gaat dan opeens ook om een veel fijnere motoriek van het voetenwerk, sterker nog, over totale lichaamsbalancering en wendbaarheid op diverse snelheden
- Om je heen kunnen kijken terwijl je (hard-)loopt, met en zonder bal aan de voet.
- Weten waar welke speler, met welke talenten zich op ieder moment bevindt en.... welke vrije lijnen die speler dan weer heeft die het meest kansrijk zijn ( en welke niet).
- Een bal zo kunnen mikken dat hij, al dan niet met een boogje, in de voeten belandt van een bewegend doel van slechts een paar vierkante centimeter.. de voetbalschoen van een oplopende teamgenoot.
- Via (subtiele) gebarentaal snel en duidelijk kunnen communiceren om je intenties en mogelijkheden kenbaar te maken.
- ' On the fly' inschatten hoe je tegenstand uit kunt schakelen of op het verkeerde been zetten of het nakijken kunt geven, binnen de regels van het spel, zonder pijn te moeten toebrengen en daarvoor een heel arsenaal aan opties tot je beschikking te hebben.
- De bal elegant kunnen 'ontvangen', zowel stilstaand, als rennend.
- Je energie kunnen verdelen.
- Vooruit kunnen denken, met behoud van in kunnen spelen op acute wijzigingen...
- etc.etc.etc
De opbouw in vaardigheden en inzichten in samenwerken/samenleven op een wat groter veldje dan een voetbalveld, is in wezen niet heel erg anders
Reacties
Een reactie posten